Tag Archives: Stafford House

Do what you love, love what you do

It’s been way too long since I’ve posted something, and I’ve been bubbling over with inspiration, so here we go!

Even though 2017 started almost three weeks ago, in my head 2017 didn’t really start until last week Monday, when I went back to work after a two-week vacation. Right off the bat it was incredibly busy at work and at home, and it still is, but it’s a good kind of busy. I’m finding the time to go to the gym, plan activities and preparing my lessons. And all because of one thing: I started cooking again.
There was a time when I cooked my lunch the night before, but when I started working downtown, there were just so many restaurants in the area where I could go grab lunch.
But now that I’m cooking again, I realize I’ve really missed it. Cooking is the perfect way to relax after a long day at work, and it also gives me energy to prepare my classes for the next day as well as research potential new activities for students. Plus, it saves me a ton of money!
Most people that know me see me as a baker, and it’s still something I love to do and am good at, but for the past couple of weeks I’ve been cooking more and trying out some new things and so far I haven’t made any cringeworthy mistakes. (Fingers crossed!) There’s something powerful to turning an idea in your head into a dish and have it taste exactly like you imagined. Carrot-ginger soup, anyone? These types of small successes have given me the life energy I didn’t know I was missing.

The past year was a year of change and finding my way in the world of work. I quit my job as a teacher at LaL and started working full-time at Stafford House. I went from helping out with Student Services, to becoming Housing Supervisor and then in November transitioned to Activities Coordinator/Teacher. On top of that, I moved from Dorchester to Allston to West-Roxbury and became single after 2+ years.
I feel like 2017 is going to be a year of stability. I’m not planning on moving away from West-Roxbury and even though the decision to become the activities coordinator at Stafford House Boston was a hard one, I’m incredibly happy I made it. I was looking at the activities calendar and not only am I going bowling, visiting the aquarium and seeing a Celtics game with our students next week, I’m getting paid to do all these things. At this point, I can’t believe I put up such resistance to becoming activities coordinator. Although it can be quite overwhelming because there is quite some administration that comes with it and I have to teach in the morning as well as work as an RA in the residence twice a week, it is mostly a lot of fun and I keep getting better at it every day. And the more fun I have, the more fun the students have!

Going back to Belgium for the holidays made me realize that at some point in the last year, Boston has become home for me. I love walking in Boston Common, wandering around the (gigantic!) Museum of Fine Arts and showing the students around “my” city. It also definitely helps that after a year and a half of being here, my friends (and family as well of course) have stopped asking me when I’m coming home and are instead planning on visiting me. I have a good set of friends here that are there for me when I need them and when I need to get away from the craziness for the weekend, I just drive down to Pennsylvania and visit my dad’s AFS family. AFS truly is for life. And as I sit here eating some chocolate from the TAZA chocolate factory from Sommerville that we visited this afternoon, I realize I don’t even need to go to Belgium to find some amazing chocolate.

 

Veranderingen op til

Het is ondertussen alweer veel te lang geleden dat ik nog eens een blogbericht postte, en ik heb belangrijk nieuws, dus het lijkt me een mooie gelegenheid om even rap uit de doeken te doen wat ik hier allemaal precies uitspook in Boston.

Op maandag 7 december 2015 ging ik aan slag als Engelse taalleerkracht bij LAL Boston  van maandag tot vrijdag en begon ik ook als vervangleerkracht (in geval van ziekte of vakantie) bij Stafford House Boston. Langzaam maar zeker begon ik wat ik had geleerd in mijn CELTA cursus toe te passen en voor ik het wist was ik een echte werkmens. Na amper twee weken bij Stafford House als vervangleerkracht kreeg ik de kans om de deeltijdse cursus op dinsdag- en donderdagavond over te nemen, een kans die ik uiteraard met twee handen greep. In januari begon ik ook met conversatieklassen op dinsdag- en donderdagnamiddag bij LAL waardoor mijn week er als volgt uit zag:
op maandag, woensdag en vrijdag werkte ik uitsluitend bij LAL van negen uur ‘s ochtends tot kwart na twaalf. Op dinsdag en donderdag kwam er dan ook nog een conversatieklas bij van 1 uur tot half drie (bij LAL) en een avondles van kwart na zes tot kwart na acht (bij Stafford House). Voor de doorsnee werkmens zijn deze uren belachelijk weinig (een totaal van 22 uur werken per week) maar voor een leerkracht is dit wel degelijk een voltijdse positie. Als beginnende leerkracht moet je daar nog de grondige voorbereiding van lessen bij tellen (wat voor mij ongeveer anderhalf uur per dag in beslag nam, afhankelijk van mijn naarstigheid), het zoeken van extra materiaal en persoonlijke evaluatie. Het duurdeeen tijdje vooraleer ik wist met welke grammatica studenten doorgaans moeilijkheden mee hebben, welke oefeningen in het boek niet super geschikt zijn om de grammatica te oefenen en hoe lang elke uitleg en oefening in beslag neemt. Maar rond februari/maart had ik het volledige boek reeds twee keer gegeven en dus werd het steeds gemakkelijker. Gelukkig maar, want nu kon ik meer tijd spenderen aan mijn conversatieklassen, die niet zo vlot verliepen als ik had gehoopt. Ik heb veel gelezen, veel gepraat en overlegd met collega’s, veel opgezocht op het internet over de verschillende manier om studenten Engels te laten praten, en tot op heden is dat met wisselend succes. Als je met vier studenten van Saoedi-Arabië zit met allemaal een verschillend niveau van Engels en niet al te veel motivatie om deel te nemen aan de les, is het niet bepaald gemakkelijk om ze allemaal Engels te doen spreken. Maar over het algemeen zijn mijn klassen toch een redelijk succes, denk ik. De studenten leren nieuwe dingen bij, ze hebben langzaam maar zeker respect gekregen voor mij en als ik aan het einde van de les vraag of ze zich hebben geamuseerd, is het antwoord 65% van de tijd ja.

Bij Stafford House liep alles zijn normale gangetje, na zes weken werden mijn intermediate studentenn upper-intermediate studenten en samen met hen begon ik vol goede moed aan niveau vijf. Een zestal weken geleden ben ik dan ook begonnen met zaterdag les te geven waardoor ik tot op vandaag 26 uur per week werk. Gelukkig was ik al zo ingewerkt in beide jobs dat het een kleine moeite was om die vier uur per week er nog bij te nemen. En het is weer extra geld dat ik kan sparen.
Op Stafford House ben ik dus ook een vaste waarde geworden, want op dinsdag en donderdag ga ik tussen mijn conversatieklas en avondklas niet naar huis, waardoor ik veel mensen ken die voltijds werken op Stafford House. Het verbaasde me dan ook niet echt toen ik in februari een aanbod kreeg om voltijds te werken bij Stafford House. Uiteindelijk ben ik niet op dat aanbod ingegaan, maar het was zeker een moeilijke keuze. Ik bleef mijn twee jobs als taalleerkracht combineren en was gelukkig. Maar het aanbod van Stafford House  bleef in mijn achterhoofd zitten, en een paar weken geleden nam ik de beslissing dat als ze me nogmaals een aanbod zouden doen, en het aanbod stond me aan, ik ja zou zeggen.

Eenmaal ik die beslissing had gemaakt, leek alles wat meer op zijn plaats te vallen. Ik bracht Jon (de Academic Manager en zo ongeveer mijn baas) op de hoogte van mijn beslissing en gisteren kreeg ik dan ook het officiële aanbod. Ik was natuurlijk super tevreden, maar ook nerveus, want dat wou zeggen dat ik vandaag mijn ontslag moest indienen bij LAL Boston. *slik*
Gelukkig was Laura (de General Manager en zeker en vast mijn baas) super begripvol en kon ik met een gerust hart vertrekken.
Volgende week is dus mijn laatste week bij LAL Boston, daarna ga ik twee weken op vakantie (mama en papa bezoeken in de Galapagos en Quito op mijn eentje ontdekken) en daarna begin ik voltijds bij Stafford House.

Ik kijk er alvast naar uit en mijn medecollega’s zijn ook enthousiast om mij nu ‘s ochtends te zien. Ik ben benieuwd naar hoe het zal verschillen met LAL Boston en hou jullie op de hoogte van hoe het mij vergaat in Boston!
Eén ding is zeker: terugkomen naar België staat niet direct op de agenda. (Behalve dan voor de feestdagen).

Vele groeten vanuit Boston!