Tag Archives: Boston

Do what you love, love what you do

It’s been way too long since I’ve posted something, and I’ve been bubbling over with inspiration, so here we go!

Even though 2017 started almost three weeks ago, in my head 2017 didn’t really start until last week Monday, when I went back to work after a two-week vacation. Right off the bat it was incredibly busy at work and at home, and it still is, but it’s a good kind of busy. I’m finding the time to go to the gym, plan activities and preparing my lessons. And all because of one thing: I started cooking again.
There was a time when I cooked my lunch the night before, but when I started working downtown, there were just so many restaurants in the area where I could go grab lunch.
But now that I’m cooking again, I realize I’ve really missed it. Cooking is the perfect way to relax after a long day at work, and it also gives me energy to prepare my classes for the next day as well as research potential new activities for students. Plus, it saves me a ton of money!
Most people that know me see me as a baker, and it’s still something I love to do and am good at, but for the past couple of weeks I’ve been cooking more and trying out some new things and so far I haven’t made any cringeworthy mistakes. (Fingers crossed!) There’s something powerful to turning an idea in your head into a dish and have it taste exactly like you imagined. Carrot-ginger soup, anyone? These types of small successes have given me the life energy I didn’t know I was missing.

The past year was a year of change and finding my way in the world of work. I quit my job as a teacher at LaL and started working full-time at Stafford House. I went from helping out with Student Services, to becoming Housing Supervisor and then in November transitioned to Activities Coordinator/Teacher. On top of that, I moved from Dorchester to Allston to West-Roxbury and became single after 2+ years.
I feel like 2017 is going to be a year of stability. I’m not planning on moving away from West-Roxbury and even though the decision to become the activities coordinator at Stafford House Boston was a hard one, I’m incredibly happy I made it. I was looking at the activities calendar and not only am I going bowling, visiting the aquarium and seeing a Celtics game with our students next week, I’m getting paid to do all these things. At this point, I can’t believe I put up such resistance to becoming activities coordinator. Although it can be quite overwhelming because there is quite some administration that comes with it and I have to teach in the morning as well as work as an RA in the residence twice a week, it is mostly a lot of fun and I keep getting better at it every day. And the more fun I have, the more fun the students have!

Going back to Belgium for the holidays made me realize that at some point in the last year, Boston has become home for me. I love walking in Boston Common, wandering around the (gigantic!) Museum of Fine Arts and showing the students around “my” city. It also definitely helps that after a year and a half of being here, my friends (and family as well of course) have stopped asking me when I’m coming home and are instead planning on visiting me. I have a good set of friends here that are there for me when I need them and when I need to get away from the craziness for the weekend, I just drive down to Pennsylvania and visit my dad’s AFS family. AFS truly is for life. And as I sit here eating some chocolate from the TAZA chocolate factory from Sommerville that we visited this afternoon, I realize I don’t even need to go to Belgium to find some amazing chocolate.

 

Advertisements

Veranderingen op til

Het is ondertussen alweer veel te lang geleden dat ik nog eens een blogbericht postte, en ik heb belangrijk nieuws, dus het lijkt me een mooie gelegenheid om even rap uit de doeken te doen wat ik hier allemaal precies uitspook in Boston.

Op maandag 7 december 2015 ging ik aan slag als Engelse taalleerkracht bij LAL Boston  van maandag tot vrijdag en begon ik ook als vervangleerkracht (in geval van ziekte of vakantie) bij Stafford House Boston. Langzaam maar zeker begon ik wat ik had geleerd in mijn CELTA cursus toe te passen en voor ik het wist was ik een echte werkmens. Na amper twee weken bij Stafford House als vervangleerkracht kreeg ik de kans om de deeltijdse cursus op dinsdag- en donderdagavond over te nemen, een kans die ik uiteraard met twee handen greep. In januari begon ik ook met conversatieklassen op dinsdag- en donderdagnamiddag bij LAL waardoor mijn week er als volgt uit zag:
op maandag, woensdag en vrijdag werkte ik uitsluitend bij LAL van negen uur ‘s ochtends tot kwart na twaalf. Op dinsdag en donderdag kwam er dan ook nog een conversatieklas bij van 1 uur tot half drie (bij LAL) en een avondles van kwart na zes tot kwart na acht (bij Stafford House). Voor de doorsnee werkmens zijn deze uren belachelijk weinig (een totaal van 22 uur werken per week) maar voor een leerkracht is dit wel degelijk een voltijdse positie. Als beginnende leerkracht moet je daar nog de grondige voorbereiding van lessen bij tellen (wat voor mij ongeveer anderhalf uur per dag in beslag nam, afhankelijk van mijn naarstigheid), het zoeken van extra materiaal en persoonlijke evaluatie. Het duurdeeen tijdje vooraleer ik wist met welke grammatica studenten doorgaans moeilijkheden mee hebben, welke oefeningen in het boek niet super geschikt zijn om de grammatica te oefenen en hoe lang elke uitleg en oefening in beslag neemt. Maar rond februari/maart had ik het volledige boek reeds twee keer gegeven en dus werd het steeds gemakkelijker. Gelukkig maar, want nu kon ik meer tijd spenderen aan mijn conversatieklassen, die niet zo vlot verliepen als ik had gehoopt. Ik heb veel gelezen, veel gepraat en overlegd met collega’s, veel opgezocht op het internet over de verschillende manier om studenten Engels te laten praten, en tot op heden is dat met wisselend succes. Als je met vier studenten van Saoedi-Arabië zit met allemaal een verschillend niveau van Engels en niet al te veel motivatie om deel te nemen aan de les, is het niet bepaald gemakkelijk om ze allemaal Engels te doen spreken. Maar over het algemeen zijn mijn klassen toch een redelijk succes, denk ik. De studenten leren nieuwe dingen bij, ze hebben langzaam maar zeker respect gekregen voor mij en als ik aan het einde van de les vraag of ze zich hebben geamuseerd, is het antwoord 65% van de tijd ja.

Bij Stafford House liep alles zijn normale gangetje, na zes weken werden mijn intermediate studentenn upper-intermediate studenten en samen met hen begon ik vol goede moed aan niveau vijf. Een zestal weken geleden ben ik dan ook begonnen met zaterdag les te geven waardoor ik tot op vandaag 26 uur per week werk. Gelukkig was ik al zo ingewerkt in beide jobs dat het een kleine moeite was om die vier uur per week er nog bij te nemen. En het is weer extra geld dat ik kan sparen.
Op Stafford House ben ik dus ook een vaste waarde geworden, want op dinsdag en donderdag ga ik tussen mijn conversatieklas en avondklas niet naar huis, waardoor ik veel mensen ken die voltijds werken op Stafford House. Het verbaasde me dan ook niet echt toen ik in februari een aanbod kreeg om voltijds te werken bij Stafford House. Uiteindelijk ben ik niet op dat aanbod ingegaan, maar het was zeker een moeilijke keuze. Ik bleef mijn twee jobs als taalleerkracht combineren en was gelukkig. Maar het aanbod van Stafford House  bleef in mijn achterhoofd zitten, en een paar weken geleden nam ik de beslissing dat als ze me nogmaals een aanbod zouden doen, en het aanbod stond me aan, ik ja zou zeggen.

Eenmaal ik die beslissing had gemaakt, leek alles wat meer op zijn plaats te vallen. Ik bracht Jon (de Academic Manager en zo ongeveer mijn baas) op de hoogte van mijn beslissing en gisteren kreeg ik dan ook het officiële aanbod. Ik was natuurlijk super tevreden, maar ook nerveus, want dat wou zeggen dat ik vandaag mijn ontslag moest indienen bij LAL Boston. *slik*
Gelukkig was Laura (de General Manager en zeker en vast mijn baas) super begripvol en kon ik met een gerust hart vertrekken.
Volgende week is dus mijn laatste week bij LAL Boston, daarna ga ik twee weken op vakantie (mama en papa bezoeken in de Galapagos en Quito op mijn eentje ontdekken) en daarna begin ik voltijds bij Stafford House.

Ik kijk er alvast naar uit en mijn medecollega’s zijn ook enthousiast om mij nu ‘s ochtends te zien. Ik ben benieuwd naar hoe het zal verschillen met LAL Boston en hou jullie op de hoogte van hoe het mij vergaat in Boston!
Eén ding is zeker: terugkomen naar België staat niet direct op de agenda. (Behalve dan voor de feestdagen).

Vele groeten vanuit Boston!

Het gaat druk worden…

Ook al had ik beloofd om zondag wat meer over Boston te vertellen, ik had niet bijzonder veel inspiratie en ook niet zo veel om over naar huis te schrijven. (Sorry Frouwkje om je te moeten teleurstellen) Vandaag daarentegen…

Vandaag was de eerste dag van de CELTA cursus en het belooft een drukke vier weken te worden. Voor de mensen die zich afvragen wat CELTA nu precies is, het is de afkorting van Certificate in English Language Teaching to Adults en met dit certificaat kan ik dus lessen Engels gaan geven aan mensen wiens moedertaal niet Engels is, denk aan mensen die internationale taalcursussen willen volgen of immigranten en vluchtelingen die weinig of geen Engels kunnen. Het is een heel erg praktische cursus die ook zeer hoog in het vaandel wordt gedragen in de wereld van EFL (English as a Foreign Language). Ze wordt niet voor niets georganiseerd door de universiteit van Cambridge!
De indruk die ik heb van de cursus na dag 1 is dat het veel werk zal worden. We hebben vandaag onze klas ontmoet aan wie we (ik en drie andere medestudenten) vanaf morgen les zullen geven. De studenten hebben een matige kennis van het Engels en zijn allemaal volwassenen die hier in de VS wonen. Het leuke is wel dat ze allemaal gemotiveerd zijn om Engels te leren, in tegenstelling tot de tieners die ik soms had op de taalkampen waar ik heb gewerkt. Na twee weken wisselen we dan met de overige vier studenten die nu in het niveau staan met mensen die goed maar niet uitstekend Engels praten.
Mijn dag ziet er als volgt uit: in de voormiddag krijgen we didactiek en wordt ons lessenplan voor die namiddag overlopen met de prof. In de namiddag geven we dan les (meestal 40 minuutjes en 1 keer een uur), krijgen we feedback en hebben we een uurtje om onze volgende les voor te bereiden. Naarmate de cursus vordert gaan ze steeds minder en minder ons handje vasthouden en als we dan een vol uur moeten vullen staan we helemaal op ons eigen benen.
Naast les geven moeten we ook een totaal van vier essays schrijven over een bepaald onderwerp tussen de 750 en 1000 woorden. Op zich valt dat dus wel mee, maar in combinatie met al het voorbereidingswerk zullen het dus drukke weken worden. Voor mensen die zich graag wat willen verdiepen in dit onderwerp, neem eens een kijkje op volgende (Engelse) website: http://www.teachinghouse.com/tesol/the-celta-course en klik ook op de onderwerpen in de linker zijbalk.

Maar nu wat meer over Boston zelf. Het is een heel aangename stad met een leuke sfeer, niet zo toeristisch als NY en dat spreekt me wel aan.

Hoewel er veel Starbucks zijn, vind je er nog meer dunkin donuts!
Je kan geen 100m wandelen zonder er eentje te spotten. Op straat, in de metrostations, soms zelf in een klein hoekje in de supermarkt. Al een geluk dat ik niet zo rap in de verleiding wordt gebracht, want het zou me zuur te komen staan!
De cursus zelf is op het plein Faneuil Hall, een zeer mooie locatie in het midden van de stad. Enkele sfeerbeelden:

Marktplaats Faneuil Hall
Marktplaats Faneuil Hall
IMG_4461
Quincy Market gebouw, waar de vele toeristen hun soeveniers kunnen kopen

IMG_4462

IMG_4463
Hier is het Kerstmis het hele jaar door!

Ik weet dat het qua foto’s voorlopig niet veel soeps is, maar ik beloof dat ik daar de komende dagen wat verandering in zal brengen!

Ik woon niet in Boston zelf maar 30 minuutjes uit het centrum in Roslindale. Ik huur een kamer in een huis waar een koppel woont met haar moeder en dan nog vijf andere mensen die hier kamers huren. De meesten zijn van Aziatische afkomst en dus zeer zwijgzaam, maar sinds dit weekend is er ook een Duitser (Stefan) in de kamer naast mij en met sla ik geregeld een praatje. Iedereen is behoorlijk prive en blijft ‘s avonds op zijn kamer, maar gelukkig heb ik genoeg interactie met mijn medestudenten in de cursus om niet volledig onnozel te worden.
Roslindale is een erg aangenaam dorp, elke zaterdagvoormiddag is er een marktje waar je voornamelijk groenten en fruit kan kopen, maar er is ook een standje dat koekjes verkoopt, een standje met thee en kruiden en eentje met gerookte vis. Best wel tof! Iedereen heeft hier ook een apparaat op zijn smartphone om kredietkaarten te lezen, echt een topuitvinding aangezien ik vijf dollar moet betalen elke keer als ik geld wil afhalen.
En om af te sluiten: het weer. De voorbije week was het nog echt warm (rond de 28ºC) maar ik denk dat het de komende week zal beginnen afkoelen, vandaag was het ongeveer 22ºC met veel wind en morgen geven ze maar 18ºC. Aangezien ik elke dag twintig minuutjes moet stappen naar het treinstation zal ik mijn winterjas goed kunnen gebruiken! Zolang er maar geen scenario’s zijn zoals de vorige winter (toen is er meer dan 2,5m sneeuw gevallen, net geen record) denk ik dat ik de kou wel zal overleven. Ik ben alleszins goed voorbereid!

Zo, dat is het voor nu, ik beloof meer foto’s te uploaden als mijn kamer wat minder rommelig is 🙂
Groetjes uit Boston!

It’s going to get really busy!

Even though I  promised to give an update on Boston this past Sunday, I wasn’t feeling very inspired and didn’t have that much to write about either. Today on the other hand…

Today was the first day of my CELTA course and it is going to be a busy four weeks. For those of you wondering what CELTA is actually, it is short for Certificate in English Language Teaching to Adults and with this certificate I can give English lessons to people whose first language is not English, such as students that want to take an international English language course but also immigrants and refugees that have no (or little) knowledge of English. It is a very practical course and deemed very good by pretty much anyone in the world of TEFL (Teaching English as a Foreign Language). Maybe it’s because the course is organized by the University of Cambridge!
The impression that I have of the course after the first day is that it’s going to be a lot of work. Today we met the class we (me and three fellow students) will be teaching starting tomorrow. The level of the class is pre-intermediate, so they have some knowledge of English but not a lot. All of them are adults living in the US and there are probably two or three (out of 18) students younger than me! The good thing is that they are all motivated to learn English, which is a nice change compared to some of the teenagers I had to teach in summer camps in Belgium. After two weeks we switch with the other four students who are teaching the upper-intermediate level.
My day schedule is the following: in the morning we get two input sessions (where we are taught how to teach) and guided lesson planning, in which the teacher helps us how to make a lesson plan. Then in the afternoon we teach our students (mostly 40 minute lessons), have feedback about that lesson from our teacher and peers and we also get an hour of individual lesson preparation for our next lesson. As the course progresses we get less and less help preparing the lessons and by the end of the course we will be able to prepare our lessons independently.
Apart from teaching we also have to write four essays on a certain subject between 750 and 1000 words. That is overall pretty manageable but in combination with all of the preparation for class it’s going to be really busy these next four weeks.
For those who want to know about this subject, take a look on the following website: http://www.teachinghouse.com/tesol/the-celta-course and also take a look on the subjects in the left sidebar.

But now a bit more about Boston as a city. It is a very nice city with a good atmosphere, not as touristic as NY and that is what I like about it.
Even though there are a lot of Starbucks, there are even more dunkin donuts!
You can’t walk a 100 feet without spotting one. One the street, in subway stations, sometimes even crammed in a corner in the supermarket. Thank god I’m not a big fan of donuts, or it would cost me! (Moneywise AND healthwise).
The course is at Faneuil Hall, a very nice square in the middle of the city, close to a lot of shops and restaurants. A couple of pictures:

Faneuil Hall Square
Faneuil Hall Square

IMG_4461

IMG_4462

In this store it's always Christmas!
In this store it’s always Christmas!

I know it’s not much, but I promise to add some more these next couple of days!

I don’t live in the city of Boston but in a suburb thirty minutes away, Roslindale. I am renting a room in a house where a couple lives with her mother and five other people who are renting a room. Most of them are from Asia so they are not very talkative but since last weekend there is a German (Stefan) living in the room next to me and with him I talk when we see each other. Everyone is pretty private and stays in their room at night, but luckily I have plenty human interaction with my fellow students on the course to not go completely crazy.
Roslindale is a very nice town, every Saturday morning there is a farmer’s market where you can buy vegetables, tea, herbs, cookies and that sort of things. It’s a pretty nice market. Everyone here has a device on their smartphone which allows you to pay with credit card which is nice seeing as I have to pay $5 everytime I want to take out money.
To finish this update: the weather. The past week temperatures were pretty high (around 90ºF) but I think this week it will start getting colder. This morning it was around 70ºF and windy and for tomorrow they only predict 65ºF. Seeing as I have to walk everyday for twenty minutes to the train station I will be able to put my winter jacket to good use! As long as it’s not as bad as last winter (when Boston had over a 100 feet in snow) I think I will be able to survive the cold. I am well prepared anyways!

This is it for now, I will upload some more pictures when my room is less messy 🙂
Greetings from Boston!